The eye of beauty

17.12.09

The eye of beauty - Το Μάτι της Όμορφης

Σε λίγες μέρες (27 Δεκεμβρίου), κλείνει ένας χρόνος από την έναρξη του ανελέητου βομβαρδισμού των Παλαιστινίων της Γάζας από τις ισραηλινές δυνάμεις. Τότε, με άθλιες καιρικές -εκτός των άλλων- συνθήκες, μπήκε στο αποκλεισμένο έδαφος της Γάζας, πριν από οποιονδήποτε ξένο, ακόμα και δημοσιογράφο, ένα κλιμάκιο Ελλήνων ακτιβιστών της ειρήνης. Ένας εξ αυτών, είναι ο συγγραφέας Νίκος Κλειτσίκας, που από κοινού με τον οπερατέρ του ΜΕΓΚΑ, Μανώλη Δημελλά, πήγαν πριν από λίγες μέρες και στον καταυλισμό των Παλαιστινίων στο Λίβανο. Μια τεράστια εστία ντροπής για την ανθρωπότητα.
Το μεσανατολικό (παλαιστινιακό), είναι ένα ζήτημα με τη μεγαλύτερη ίσως δημοτικότητα, παγκοσμίως, αλλά συγχρόνως, άγνωστο. Μια παντελώς, άγνωστη ''πράξη'' του παλαιστινιακού δράματος εκτυλίσσεται, εδώ και 61 χρόνια, στους καταυλισμούς των 300-400 χιλιάδων Παλαιστινίων, στο Λίβανο.
Υποτίθεται ότι τελούν υπό την προστασία του ΟΗΕ στις αραβικές χώρες, αλλά στην ουσία "τελούν" σε άθλιες συνθήκες "επιβίωσης"! Συνθήκες στις οποίες τους επιβάλλει το κράτος του Λιβάνου, με μεγαλύτερη επιτυχία από αυτήν που επιβάλλουν στους ομοεθνείς τους οι Ισραηλινοί, στην Παλαιστίνη. Συνθήκες εγκλεισμού και ασφυξίας ενός λαού, σε στρατόπεδα όπου παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η ελευθερία μετακίνησης, η ελευθερία της εργασίας και της ιδιοκτησίας. Τα στρατόπεδα αυτά, δε θα 'ταν υπερβολή να τα χαρακτήριζε κάποιος "στρατόπεδα συγκέντρωσης", καθώς ποτέ δε θα ξεχαστεί από τους λαούς του κόσμου, η άνανδρη σφαγή γυναικόπαιδων από τον Αριέλ Σαρόν, το 1982, στα στρατόπεδα Σάμπρα και Σατίλα.
Στους Παλαιστινίους του Λιβάνου, απαγορεύεται η άσκηση 70 διαφορετικών επαγγελμάτων. Το ποσοστό των ανέργων φτάνει στο 60%, ενώ το 70% ζει με 1 δολάριο την ημέρα. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη εξαντλείται σε 30 "κέντρα υγείας", 1 γιατρό για 10.000 άτομα και 35 δολάρια το χρόνο για τις ιατροφαρμακευτικές ανάγκες κάθε Παλαιστίνιου πρόσφυγα -χρήματα που διατίθενται από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.
Στους ασφυκτικούς αυτούς καταυλισμούς, όπου δεκάδες χιλιάδες οικογένειες, "στραγγαλίζονται" στην καθημερινότητά τους, περιπλανήθηκαν οι δύο δημιουργοί του ντοκιμαντέρ Ain al -Hilweh (Eye of Beauty)-Το Μάτι της Όμορφης, όπως ονομάζεται ένας καταυλισμός 50.000 κατοίκων. Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ διάρκειας 25 λεπτών, προϊόν της δεκαήμερης παραμονής εκεί των Κλειτσίκα και Δημέλα, αρχικά το Μάιο και μιας ακόμη τριήμερης επίσκεψης, τον περασμένο Νοέμβρη. Δύο άνθρωποι ευαισθητοποιημένοι στα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με εμπειρική "διατριβή" στο παλαιστινιακό. Ο Μανώλης Δημέλλας αξιοποίησε στο έπακρο τις τεχνικές και πρακτικές διευκολύνσεις, που του παρείχε το ΜΕΓΚΑ και ο Νίκος Κλειτσίκας, μέλος του συνδέσμου ελληνοπαλαιστινιακής φιλίας την εμπειρία από τις επανειλημμένες επισκέψεις στους παλαιστινιακούς καταυλισμούς, της Συρίας, της Ιορδανίας, της Αιγύπτου, έχουν ζητήσει τη συμμετοχή του ντοκιμαντέρ τους, στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.
Ένωση Τεχνικών Ιδιωτικής Τηλεόρασης Αττικής

14.12.09

Αθήνα 9,84 FM

Το Μάτι της Όμορφης




palestinian.jpg


Σε λίγες μέρες (27 Δεκεμβρίου), κλείνει ένας χρόνος από την έναρξη του ανελέητου βομβαρδισμού των Παλαιστινίων της Γάζας από τις ισραηλινές δυνάμεις. Τότε, με άθλιες καιρικές -εκτός των άλλων- συνθήκες, μπήκε στο αποκλεισμένο έδαφος της Γάζας, πριν από οποιονδήποτε ξένο, ακόμα και δημοσιογράφο, ένα κλιμάκιο Ελλήνων ακτιβιστών της ειρήνης. Ένας εξ αυτών, είναι ο συγγραφέας Νίκος Κλειτσίκας, που από κοινού με τον οπερατέρ του ΜΕΓΚΑ, Μανώλη Δημέλα, πήγαν πριν από λίγες μέρες και στον καταυλισμό των Παλαιστινίων στο Λίβανο. Μια τεράστια εστία ντροπής για την ανθρωπότητα. Το μεσανατολικό (παλαιστινιακό), είναι ένα ζήτημα με τη μεγαλύτερη ίσως δημοτικότητα, παγκοσμίως, αλλά συγχρόνως, άγνωστο. Μια παντελώς, άγνωστη ''πράξη'' του παλαιστινιακού δράματος εκτυλίσσεται, εδώ και 61 χρόνια, στους καταυλισμούς των 300-400 χιλιάδων Παλαιστινίων, στο Λίβανο.

Υποτίθεται ότι τελούν υπό την προστασία του ΟΗΕ στις αραβικές χώρες, αλλά στην ουσία "τελούν" σε άθλιες συνθήκες "επιβίωσης"! Συνθήκες στις οποίες τους επιβάλλει το κράτος του Λιβάνου, με μεγαλύτερη επιτυχία από αυτήν που επιβάλλουν στους ομοεθνείς τους οι Ισραηλινοί, στην Παλαιστίνη. Συνθήκες εγκλεισμού και ασφυξίας ενός λαού, σε στρατόπεδα όπου παραβιάζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα, όπως η ελευθερία μετακίνησης, η ελευθερία της εργασίας και της ιδιοκτησίας. Τα στρατόπεδα αυτά, δε θα 'ταν υπερβολή να τα χαρακτήριζε κάποιος "στρατόπεδα συγκέντρωσης", καθώς ποτέ δε θα ξεχαστεί από τους λαούς του κόσμου, η άνανδρη σφαγή γυναικόπαιδων από τον Αριέλ Σαρόν, το 1982, στα στρατόπεδα Σάμπρα και Σατίλα.

Στους Παλαιστινίους του Λιβάνου, απαγορεύεται η άσκηση 70 διαφορετικών επαγγελμάτων. Το ποσοστό των ανέργων φτάνει στο 60%, ενώ το 70% ζει με 1 δολάριο την ημέρα. Η ιατροφαρμακευτική περίθαλψη εξαντλείται σε 30 "κέντρα υγείας", 1 γιατρό για 10.000 άτομα και 35 δολάρια το χρόνο για τις ιατροφαρμακευτικές ανάγκες κάθε Παλαιστίνιου πρόσφυγα -χρήματα που διατίθενται από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών.

Στους ασφυκτικούς αυτούς καταυλισμούς, όπου δεκάδες χιλιάδες οικογένειες, "στραγγαλίζονται" στην καθημερινότητά τους, περιπλανήθηκαν οι δύο δημιουργοί του ντοκιμαντέρ Ain al -Hilweh (Eye of Beauty)-Το Μάτι της Όμορφης, όπως ονομάζεται ένας καταυλισμός 50.000 κατοίκων. Πρόκειται για ένα ντοκιμαντέρ διάρκειας 25 λεπτών, προϊόν της δεκαήμερης παραμονής εκεί των Κλειτσίκα και Δημέλα, αρχικά το Μάιο και μιας ακόμη τριήμερης επίσκεψης, τον περασμένο Νοέμβρη. Δύο άνθρωποι ευαισθητοποιημένοι στα θέματα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων με εμπειρική "διατριβή" στο παλαιστινιακό. Ο Μανώλης Δημέλας αξιοποίησε στο έπακρο τις τεχνικές και πρακτικές διευκολύνσεις, που του παρείχε το ΜΕΓΚΑ και ο Νίκος Κλειτσίκας, μέλος του συνδέσμου ελληνοπαλαιστινιακής φιλίας την εμπειρία από τις επανειλημμένες επισκέψεις στους παλαιστινιακούς καταυλισμούς, της Συρίας, της Ιορδανίας, της Αιγύπτου, έχουν ζητήσει τη συμμετοχή του ντοκιμαντέρ τους, στο φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

ΦΩΤΟ by Farfahinne - Δ. Φανός

12.12.09

“Ain al-Hilweh” (eye of beauty)

Βρισκόμαστε σε φάση ολοκλήρωσης του ντοκιμαντέρ “Ain al-Hilweh” (The eye of beauty).
Το θέμα μας αυτή τη φορά οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες του Λιβάνου. Είναι 300.000, 400.000 χιλιάδες ή περισσότεροι;
Κανείς δεν γνωρίζει...
Ζουν σε άθλιες συνθήκες εδώ και 61 χρόνια σε προσφυγικούς καταυλισμούς υπό την «προστασία του ΟΗΕ στις αραβικές χώρες, αλλά στο Λίβανο σε «ιδιαίτερες» συνθήκες εγκλεισμού και παραβίασης ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Οι προσφυγικοί καταυλισμοί, σωστότερα «στρατόπεδα συγκέντρωσης», είναι άλλοι παράνομοι, άλλοι νόμιμοι και έχουν το “άρωμα” από τις φαβέλες τις Νοτίου Αμερικής, αλλά σε ένα ιδιόμορφο αραβικό στιλ.
Σε αρκετούς από αυτούς τους «καταυλισμούς» η είσοδος και η έξοδος επιτρέπεται μόνο για τους Παλαιστίνιους που ζουν μέσα σ’ αυτούς.
Για τους Παλαιστίνιους του Λιβάνου η καθημερινότητα είναι μια τραγωδία, τους απαγορεύεται να ασκήσουν 70 διαφορετικά επαγγέλματα, απαγορεύεται το δικαίωμα της ιδιοκτησίας ή της ενοικίασης διαμερίσματος, απαγορεύεται ακόμα και η αγορά οικοδομικών υλικών, ενώ δεν έχουν πρόσβαση σε καμία κοινωνική υπηρεσία του Λιβάνου.
Το 60% είναι άνεργοι και το 70% ζει με 1 δολάριο την μέρα που ισοδυναμεί με 1 κιλό μπανάνες.
Εκπαίδευση και υγεία τούς παρέχεται από τα ειδικά γραφεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες.
- 30 «κέντρα υγείας» (περίπου 1 γιατρός για 10.000 ανθρώπους) ενώ υπολογίζεται ότι ο ΟΗΕ ξοδεύει κάθε χρόνο για ιατροφαρμακευτική περίθαλψη το απίστευτο ποσό των 35$ για κάθε Παλαιστίνιο πρόσφυγα στο Λίβανο.
Σε μια εποχή που γίνεται πολύς λόγος για τους λαθρομετανάστες αν δούμε πως επιβιώνουν οι Παλαιστίνιοι πρόσφυγες στο Λίβανο, αν συναισθανθούμε σε κοινό χρόνο θα συνειδητοποιήσουμε την αναγκαιότητα της προσπάθειάς τους για επιβίωση.
Το θέμα δεν είναι να κλείνουμε πόρτες μα να ανοίγουμε τα μάτια μας σε όλα αυτά που τρέχουν γύρω μας!

Υ.Γ. “Ain al-Hilweh” (To μάτι της όμορφης), είναι ο μεγαλύτερος καταυλισμός Παλαιστινίων προσφύγων στον Λίβανο (περίπου 50.000).
Έχει χαρακτηριστεί από τα λιβανέζικα Μ.Μ.Ε. "unlaw zone".

4.12.09

Επέστρεψαν από τον Λίβανο ο Μανώλης Δημελλάς και ο Νίκος Κλειτσίκας…

…και ετοιμάζουν το κινηματογραφικό ντοκιμαντέρ με θέμα τους Παλαιστινιακούς καταυλισμούς προσφύγων και τα «ανθρώπινα δικαιώματα»…